دختر دریا

در هیاهوی دلت یاد دل من هم باش.

خوردی تا چشم باز میکنی میبینی کسیو که دوستش داشتی رو از دست دادی و نفهمی وندونی که

گناهو تقصیر کی بندازی خودت یا اون فقط دلت میخوات دیگه نباشی چون اون خواسته نباشی تمامه

شبو روزت بشه پر از آهو گریه ای که هیچ نتیجهای نداره واون نفهمه که تو چقدر دوستش داریو داشتی

خیلی سخته خیلی سخته خیلی سخته وبدتر از اون نتونی فراموشش کنی وهمینطور اخرین حرفایی رو

 که تقدیم تو کرد یادت نره حرفایی که در شان تو نبوده و نیست اما تو بازم میگی دوستش داری

سلام

سر سنگینی عیبی ندارد بهتر از این است که بشنوم غمگینی .به فرض که دوستم نداری نه خودم

 نه نامه هایم را ؛این خودش قانع کننده ترین دلیل دنیاست.خودش کلی دلیل است.

راستی ممنون که به شکل معجزه آسای امسال روز تولدم یادت ماند.

شاید هم کسی یادت انداخت.

اما تبریکت به همه جزیره های کشف شده وشده دنیه می ارزید.

کلی ذوق کردم ،ببین دوست دارم یک چیزی را باور کنی زیبا !به خدا تو را به اندازه من دوست ندارد.بگو باورت شد

ننویس .با غصه تمامش می کنم فقط بخاطر اینکه می دانم کلاغ های قصه مادر بزرگ به خا نه ها یشان رسیدند.من وتو هم به هم میرسم.درستتت،یعنی هیچ وقت یعنی غیر ممکن است،یعنی   غیر ممکن ست یعنی هرگز

صحفه آخر را سفید  میگذارم تا مثلا فقط برای دلخوشیم تو جواب دهی با اینکه می دانم نمی دهی

به هرحال می توانیبرای سرگرمی خط خطی اش کنی یا از آن اسکلت های که وقتی خودکار یا مدادگیرت می آیید .

بکشی.دیگر حرفی نیست 

پرستوهای محبت از سرزمین دل انسان ها پر كشیده اند، به را ه های دور..
دیگر گلهای مهربانی در دل كسی جوانه نمی زند.
نشانی از عشق اگر هست، تنها رد پایی است.
آن هم سال هاست كه پوشیده شده، با برف های سرد و سنگین بی اعتنایی 

واسه اشک ریختنم سکوتت کافیه نیازی به قهر نیست...

برای مردنم حرفه رفتنت کافیه نیازی به انجامش نیست...